Max Planck

(ماکس پلانک)

download

ماکس پلانک در نوجوانی

ماکس پلانک، فیزیکدان و ریاضیدان بزرگ آلمانی در ۲۳ آوریل ۱۸۵۸م در شهر کیل، ایالت شلسویگ-هولشتاین ، آلمان به دنیا آمد. پلانک، دوره دبیرستان را در مدرسه "ماکسیمیلیان"(Maximilianl,) شهرمونیخ گذراند و در آنجا بود که به علاقه خود نسبت به فیزیک پی برد.
پلانک در پایان دوره دبیرستان، هنوز تصمیمی برای انتخاب رشته خود نگرفته بود. تا اینکه سرانجام، دانشجوی دوره کارشناسی " دانشگاه مونیخ "(University of Munich) و چندی بعد، دانشجوی "دانشگاه هومبولت برلین"(Humboldt-Universität zu Berlin) شد.
وی به خواندن فیزیک عملی و ریاضیات پرداخت و در پی انتقال به دانشگاه برلین، در کلاس‌های فیزیکدانان مشهور آن زمان یعنی "هرمان فون هلمهولتز"(Hermann von Helmholtz) و "گوستاو کیرشهف" (Gustav Kirchhoff) شرکت کرد و علاقه خویش به ترمودینامیک را مدیون این دو استاد می‌دانست.
ماکس پلانک

زندگی پلانک پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی

وی پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی، به دانشیاری هیأت علمی دانشگاه مونیخ دست یافت و به تحقیقات متعددی در زمینه انرژی پرداخت. پنج سال پس از آن به مقام استادی دانشگاه کیل رسید. استخدام به عنوان استاد غیررسمی در دانشگاه کیل، موجب استقلال علمی بیشتر وی شد. گوستاو کیرشهوف، استاد راهنمای قدیمی پلانک در سال 1889 درگذشت و کرسی استادی او در دانشگاه برلین به پلانک رسید. پلانک در پی استقرار در کرسی استادی، توجه خود را به پدیده تابش "جسم سیاه" (Black body) که مشکل روز فیزیک کلاسیک بود، معطوف کرد.
تا سال ۱۸۹۹م، دانشمندان تصور می‏کردند که انرژی به‌طور اتصالی جریان دارد. تا زمانی که پلانک نظریه کوانتوم را مطرح می کند. این نظریه، نظریه پیشین را که خواص فیزیکی دائما در حال تغییر هستند را کنار می زند. در این نظریه او بر این است که کمیتهای فیزیکی، از قبیل انرژی به صورت مقدارهای مجزا به نام کوانتا که میتوان آنها را به شکل توده های انرژی مجسم کرد، تغییر می کند. کوانتا جمع کلمه لاتینی کوانتوم به معنای توده یا بسته است.
ماکس پلانک

پس از نظریه ی کوانتوم

نظریه ی ماکس پلانک که با اصول و قوانین آن زمان مطابقت نداشت، بالطبع مخالفانی بوجود آورد. 5 سال بعد تئوری انیشتین که متکی به تئوری کوانتا بود، بیان شد و ارزش واقعی و حقیقی تئوری پلانک را آشکار کرد. ماکس پلانک نظریه ای را مطرح کرده بود که معماری علمی قرن بیستم را در علم فیزیک شکل داد.
بعد از آن پلانک و انیشتین با یکدیگر مکاتباتی آغاز کردند که تا پایان عمر پلانک ادامه یافت و سبب همکاری‌های مهمی بین آن‌ها در زمینه‌ی خواص نور نیز شد. سهمی که پلانک در پیشبرد علم ادا کرد، او را به یکی از برترین دانشمندان تبدیل کرد. او مورد احترام همکاران خود در همه‌ی حوزه‌های علمی و از همه‌ی ملیت‌های جهان بود. در سال ۱۹۱۸ آلبرت انیشتین، نیلز بوهر و ارنست رادرفورد، که همگی مستحق کسب جایزه نوبل بودند، با توافق پلانک را مستحق‌ترین شخص برای کسب این افتخار دانستند. بدین ترتیب پلانک به اخذ جایزهٔ نوبل نائل آمد و استاد دانشگاه برلین گردید.
ماکس پلانک فیزیکدان برجسته آلمانی و یکی از بزرگترین فیزیک‌دانان قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی در تاریخ ۴ اکتبر سال ۱۹۴۷ و در ۸۹ سالگی در پی یک حمله قلبی دیده از جهان فروبست.